Voorbij Voorbij is de zomer van onze jeugd. En ook het zorgeloze dromen. Het is de volwassenheid die gaat komen. En daarmee ook het lichaamlijke verval. Nu is onze herfst gekomen. Onze bladeren verkleuren al. Hangend aan de takken van onze levensboom. Zo toont de herfst haar ware aard. En dit gaat dan langzaam maar zeker over. Naar de winter van ons leven. Door de kou er van,word ons de adem ontnomen. Maar onze vruchten tonen. Dat ons najaar met schoonheid ons zal kronen. Maar denk en bedenk wel. Dat ons leven het meer dan waard was. Om geleefd te worden © Angelique   Jammer, het mocht niet zo zijn. je glipte er van tussen. Zonder dat ik het zou verwachten. Ma, Ik wilde je nog een poosje gelukkig zien, in een mooi en schoon huisje. Een huisje zoals je eigenlijk al jaren had verdiend. Maar je wilde blijven, in het de straat waar je kinderen zijn geboren en groot geworden. Waar je samen met Pa al heel jong was komen wonen. En nu ineens moest je eruit, de slopers liepen al voor de deur. Je kon ondanks je 85 niet anders, De oude boom moest worden verplaatst, en dat was voor jou gewoon te veel. Ma, ik zal je missen. De momenten van samen een bakkie, de momenten dat ik even kwam stoom afblazen, Jij was er dan eigenlijk altijd voor mij. Maar ook voor mijn kinderen was je er altijd. Als ik boos op ze was konden ze bij Oma altijd terecht. Ook zij zullen je heel er missen. Kus en Liefs Ma © Elisabeth In gedachten bouw ik met mijn vingers een brug , En wandel daar dan op . Op weg naar een nieuwe toekomst . Want er is voor mij alleen . Een kleine smalle weg heen . En geen weg meer terug . Stap voor stap ,opgewekt en blij . Op weg naar een nieuwe toekomst . Dus laat ik maar vlug . Het verleden achter m,n rug © ineke Luna. Kleine schooier Wat is er met je gebeurd. Waar is mijn blije hondje. Je kijk al dagen verdwaasd en kruipt maar weg Altijd was je vrolijk en blij, En kwam je kwispelend naar mij. Dat is er nu niet meer. Alleen maar droevige oogjes. En als ik thuis kom, geen gekwispel. Je ben zo geschrokken van die trap. De laatste trede waren iets te veel. Had ik maar beter op je gelet. Of beter naar je gekeken, wat je deed. Dan had je misschien niet deze leed. Luna wordt maar snel weer beter. Huppel maar gauw weer door het gras. En kwispel weer als ik thuis kom. Wordt weer snel mijn vrolijke en blije hondje. Wordt weer gauw beter en gelukkig ©Elisabeth      WELTERUSTEN Welterusten kleintje, Zei ik teder, Terwijl ik jou kus. Wel zal ik, Voor dat ik ga slapen, Jou nog bewonderen. Want jij bent als een tere bloem, Die in de vroege ochtend, Teder is beroerd, Door de eerste ochtend douw. © Angelique  Lieve jongen Jou moeder zou soms willen. Dat ze jou in een doosje kon doen. Dan zou ze jou altijd bij zich hebben. En als ze jou dan zou missen. Dan deed ze het doosje even open. En haalde jou er even uit. Dan was ze weer even gelukkig. Want jij zou bij haar zijn. En niemand zou je meer pijn of kwaad zou kunnen doen. En zij zou je altijd weten te vinden. Maar dat alles is helaas onmogelijk. Je bent al volwassen. En veel te groot voor dat doosje. Maar je bent soms zo dicht bij. En toch weer zo ver weg. Soms In een droom. Zou ze je aan willen raken. Of vast willen pakken. Maar ze durft het soms niet. Bang dat het een zeepbel is. En dat als zij haar hand uisteekt. Hij onverwachts uit elkaar spat © Angelique Luna en een balletje  Luna speelt graag met een balletje dat maakt haar blij van zin het liefste met zo'n stuiterding met een bel erin. Ze  rent dan met een rotgang soms voor- of achteruit en raakt dan in vervoering van dat belgeluid. Je moet Luna eens zien als ze dat belletje hoort terwijl ze zelfs als ik schreeuw ze zich aan mij niet stoort © Elly              Blije Beren Als de zon schijnt wordt je blij. Als de zon schijnt ben je vrolijk. Als de zon schijnt fluiten de vogels En de beren kussen elkaar   © Elisabeth     Hier in deze harde wereld, vol ellende en verdriet, ben je vaak onzeker, en vertrouw je je vrienden niet. Wat is er dan mooier in je korte bestaan, om met dieren als vrienden door het leven te gaan. Je kunt ze voor eeuwig vertrouwen, ze geven vreugde en plezier, en hun liefde zal je nooit berouwen, daarom hou ik van het dier     Mijn lieve drollebolletje, mijn kleine witte wattenbolletje. Aan je kopje kleine ronde boogjes, met daaronder kleine donk're oogjes. En een neusje met een vlekje, kef, kef, kef, zegt het kleine bekje. Je staartje dat ligt in een rondje, met daaronder het kleine kontje. Dribbel, dribbel met de pootjes, over zand en over slootjes. Of altijd deftig in de pas, ik wou dat ik een Maltezer was.  (dan was ik misschien de baas.)     Luna Een kleine pluizige harige bol, met daar bovenop, twee kraaloogjes, een zwarte neus en je pientere kop. en je mooie volle vacht en met je ondeugende snoet, heb je me helemaal in je macht. Je tandjes die zijn vlijmscherp, het lijken net kleine messen je nagels krabben, en je maag speelt op ,?s avonds zo rond zessen. Je bent heel slim want zo klein je bent, hou je alles in de gaten en ach, ik weet wel , alles went, zelf wanneer ik je uit moet laten. Je hebt heel mijn ritme omgegooid, je bent het middelpunt je blaft en bijt, en krabt en smijt, en geeft af en toe een stunt. Luna is je naam, en je leert erg snel zodat ik bijna zeker weet, wij tweetjes redden het wel! Ook al zijn je pootjes kort, lopen kan je als een haas en dansen achter je staart, al is dit wel iets dwaas. We maken wandelingen in het, en straks gaan we naar zee je komt direkt wanneer ik roep:"Luna ga je mee!" je kopje staat dan heel lief scheef, zo van jij bent mijn vriendin, We genieten samen van een wandeling in de sneeuw.

Het was zo koud vannacht,zo onwerkelijk koud. Terwijl ik mijn leven lag te overdenken. Triest was ik vannacht,zo in en in triest. Terwijl ik overdacht wat mij zo,n pijn deed. Ik was alleen vannacht,zo moederziel alleen. En terwijl ik overdacht wie m,n vrienden zijn. Er ging iets stuk in mij vannacht,wat niet meer te maken is. Ik kreeg het warm vannacht,zo intens warm. Terwijl ik dacht aan alle mooie dagen van mijn leven. Werd ik weer blij vannacht,zo overdonderend blij. Want ik ben gestorven vannacht,en toch weer opgestaan. Ik ben weer blij vandaag,blij dat ik er nog steeds ben. Al ben ik niet altijd blij met mijzelf. © Angelique   Oud worden is niet altijd mooi. Oud worden is niet altijd fijn. De rimpels en het Verval van je lijf. Je gedachten niet meer op een rijtje kunnen zetten. En je vergeet soms nog weleens wat. En ook ben je soms bang bij het alleen zijn. Bang om te vallen, en je zelf niet meer kunnen helpen. Ik word er echt opstandig van. Maar ik wil alleen maar gelukkig zijn. Mijn laatste jaren, Mijn laatste maanden. Mogen die zijn, zoals Ik dat graag wil?? Of laat mij anders maar sterven. © Elisabeth De  Overgang Gisteren was ik opeens zo moe. De overgang sloeg weer meedogenloos toe 10 paarden sloegen in mijn lijf op hol. Ik voelde mij een oude knol. De tijd is veel te snel gegaan. Ik loop er hijgend achteraan, met een rood hoofd. En hartengeklop, geloof mij maar. De overgang is een complete strop Overgang 2 Daar zit je dan als oud besje dodelijk vermoeid in je vestje Als ze naar je wijzen kun je huilen dus ga je maar in je uppie pruilen Iedereen wil met je in de strijd denk je maar je bent jezelf kwijt Hormonen gieren door je lichaam dicht deur open raam Opvliegers noemen ze dat je bent het zooo zat Geheugen wat langzaam verdwijnt een gevoel dat je wegkwijnt Het duurt soms jaren lang die heerlijke overgang   De mooiste dingen..... ..in het leven.. kun je niet aanraken, je moet ze voelen met je hart liefs van **els**   Sorry Te vaak beseffen wij niet. wat wij hebben,tot dat het weg is. Vaak wachten wij te lang om te zeggen. Sorry ik was fout. ------- Vaak lijkt het,dat wij die pijn doen. waar wij veel van houden. En we staan absurde dingen toe. Onze levens uitelkaar te drijven. -------- Veel te vaak laten wij. Onbelangrijke dingen in ons hart. En dan is het meestal te laat. Om te zien wat ons blind maakt, -------- Wees er zeker van dat de mensen weten. Hoe veel ze voor jou betekenen. Neem de tijd om je woorden uit te spreken. Voor dat je tijd op is. -------- Wees er zeker van dat je het waardeert. Alles wat je bezit. En wees dankbaar voor alle kleine dingen. Want het betekend zo veel in ons korte leven. -------- © Angelique Ik ben mezelf, Ik ben ik. Ik ben niet volmaakt,     Maar zo ben ik. Ik weet wie ik ben, Ik weet wat ik wil, Soms ben ik een prater, En soms ben ik heel stil. Om mij te kennen, Moet je dit kunnen leren. Ik ben wie ik zijn wil, Zo moet je mij accepteren     Moedertje, mijn moedertje. Je was zo sterk en groot. Een rots in de branding. Altijd huilde je mee met mijn verdriet en pijn. Je lachte mee met mijn vreugde en Plezier Iedereen kon bij jou terecht. Zelfs vreemde Ik dacht, jij kan niet stuk. Jij bent er altijd.   Nu ben je klein en teer, Geen rots in de branding meer Niet meer samen huilen en verdriet hebben. Ook niet meer samen lachen en lol maken. Kan niet meer  bij jouw terecht. Zorgen nu om jou. De klok tikt door.  ik hou van jou   © Elisabeth     Diepste verlangen Trappelend van ongeduld, nog even wachten groei is zichtbaar aan de buitenkant Niet wetend wat we kunnen verwachten of wat er straks in het wiegje belandt Zeker is dat je welkom bent en dat je met liefde wordt omhangen Ons geluk is ongekend je stilt ons diepste verlangen Een wens staat op uitkomen nog even geduld Het overtreft onze stoutste dromen die je nu al hebt vervuld Bram Siertsema   De regenboog zal voor jou staan. De hemel huilt mee met jou tranen. Probeer alles een plaatsje te geven.  Zo dat jij een nieuwe weg kan banen. De regenboog zal voor je schijnen.  Je leven zal zienderogen opklaren. Langzaam ga je beseffen. Dat twijfel en onrust zullen bedaren Ingezonden door Ineke op 14-02-06     Ik vraag het nu al jaren , Iets wat ik niet zeggen kan , Zie ik jou mijn kind als vader , zie ik je ooit als man. Duizend angsten sta ik door, Voel je door mijn vingers glippen , Want ik heb geen greep op jou , Jij moet zeggen ik ga er voor, mijn kind, ik hou zo veel van jou.  Je Mam Ingezonden door Ineke op 22-02-06       Ik heb een wens. Dat ene lichtje dat aanwezig is in mijn hart dat lichtje van hoop en vriendschap Dat geef ik nu door aan jou opdat je het zou bewaren daar in je hart En warmte moet je het geven opdat je het nimmer koud zult hebben En licht,ja veel licht omdat je nooit bang hoeft te zijn in het donker Maar vooral veel liefde zodat je het kunt doorgeven aan degene die zo dierbaar voor jou is En dat die het ook weer doorgeeft zodat het kan groeien en schitteren in het hart van ieder mens Geeft u het door? (auteur onbekend)